• Vlinderslag ****

    Het klapwieken van een vlinder aan de ene zijde van de aarde kan een orkaan doen ontstaan aan de andere zijde van de aarde ...dat zou ons de chaos-theorie uit de moderne wiskunde graag doen geloven. Dat daarbij héél véél moet "goed liggen" dat is andere koek... Feit is dat één misslag van het hart op termijn een hartinfarct kan veroorzaken of een ernstige arythmie die lijdt tot de dood van de onfortuinlijke persoon... Stel je voor, je ziet een ongelooflijk mooi meisje (of jongen), je hart slaat één keer over, .... aiaiaiai ik mag er niet aan denken... Hoe kom ik nu aan dat wiskundig praatje, buiten het feit dat ik van wiskunde en fysica houd ?? O, ja natuurlijk onze aloude vriend Georges Sim. Die beweerde in één van zijn biografieën (en dat waren er wel enkele) dat hij onrechtstreeks verantwoordelijk zou zijn voor de moord op de ex sovjet dictator Lev Trotski... Hij had namelijk een interview bekomen met Trotski en zijn secretaris (in Istanbul) en dat was eigenlijk vrij zeldzaam, want de goede man was op de vlucht voor zijn ex-vrienden uit de USSR. Door het interview verleende Frankrijk Trotski onderdak in het grootste geheim, maar de zaak lekte uit, de secretaris belandde zonder hoofd in een rivier en Trotski moest verder vluchten. Eén van de mannen die Sim ontmoette zou later de moordenaar worden van kameraad Lev... ja, het kan verkeren. Op een gegeven moment stond Sim ook nog in de lift met A. Hitler en de tweede vrouw van ex-keizer Wilhelm. (Hij kende ook allerlei kunstenaars zoals zoon Renoir (de cineast), Picasso, De Vlaeminck ( de schilder), enz...). Ja, hij heeft wél echt geleefd én gezien én tienduizend vrouwen gehad, naar eigen zeggen... Eigenlijk besef ik zo dat ik een vrij saai leven heb. Zefs mijn oma heeft meer gezien, zij botste ook al op Hitler in Nürenberg toen ze daar op huwelijksreis was, ze kende diverse beroemde kunstenaars en componisten .... Gosh, en ik ??? ja, ik ken mezelf of is dat nu een cliché van de bovenste orde ???

  • Simenon & moraal

    De laatste dagen ben ik ijverig aan het lezen in de biografie van Simenon en ik moet eerlijk bekennen dat het vlotter leest dan menig roman. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een succesverhaal: moord, oorlog, bedrog, moraal, misdaad, driehoeksverhoudingen, onstuimige relaties, wreedheden, dillema's, enz... Eigenlijk had de jeugdige Simenon op zijn twintigste al meer meegemaakt dan de meeste onder ons in enkele levens... Hij balanceerde enige tijd op de rand van de misdaad en op de rand van een mogelijke afgrond. Hij wist zich echter meesterlijk te handhaven en werd één van de meest gevierde schrijvers ter wereld met een verkoop van drie miljoen boeken per jaar... Vooral de eerste wereldoorlog liet een stempel na op de jeugdige Georges... Iedereen loog, bedroog en het lot kon je zo aanduiden zodanig dat je ergens tegen de muur belandde voor een vuurpeleton. De eerst zo religieuze Georges ging de andere richting op en kwam in aanraking met het milieu & de misdaad... (Hij was ook al op jeugdige leeftijd reporter voor een Luikse krant én zijn specialisatie was: juridische verslaggeving). Doordat hij vaak op de rand stond van het legale en het illegale ontstond er een bepaald ethisch standpunt dat alvast niet absoluut is te noemen zoals de ethiek van Kant. Het volgende citaat zegt hierover voldoende: " Deugd is eigenlijk een relatief begrip; er zijn meestal verzachtende omstandigheden, en ware slechtheid bestaat alleen waar geen verzachtende omstandigheden zijn, en dat is gewoonlijk onder de 'fatsoenlijke' klassen" ....Ik denk dat dit ethischl standpunt het meest geaccepteerde is op dit moment ... In zijn boeken is dit vaak het centrale thema, ook bij de Maigret-reeks tracht het hoofdpersonage de misdadiger te begrijpen en in veel gevallen is het slachtoffer slechter dan de dader. Ik heb persoonlijk een proces gevolgd waarbij de rechter van het Hof van Assisen de "dader" vrijsprak en het slachtoffer een duidelijke uitbrander gaf. (Het slachtoffer overleefde de aanslag met een vuurwapen, maar was volledig verlamd...)

  • Safranski en de globalisering....

    Het meest recente boek dat ik qua filosofie achter de kiezen heb geslagen is een essay van Rüdiger Safranski, de fantastische schrijver van biografieën over Arthur Schopenhauer en Martin Heidegger. Maar dat Safranski meer is dan louter een biograaf van de groten blijkt uit zijn visie op de globalisering. Eigenlijk zegt Safranski dat er niet echt een globalisering is... we leven allen lokaal en we kunnen niet in de wereld leven in de brede zin, we zijn heimatgebonden !! Je kan communiceren over het internet met verre vrienden, maar eigenlijk leven we toch maar in onze straat en buurt. Als we ons dan al zouden verplaatsen dan nog zijn we gebonden. (familie, vrienden, job, huis,...) Ook het begrip "mensheid" heeft weinig invloed globaal gezien. De "mensheid" heeft op wereldschaal géén enkele zeggingskracht en kan eigenlijk niet optreden als entiteit. Het zijn de grote machten die uitmaken wat de mensheid nodig heeft en niet nodig heeft. Ik denk dan even aan de VS die de V.N. buiten werking kan stellen wanneer het haar zint... Ook de mens an-Sich is niet meer thuis op deze planeet, we voelen onrust, we zijn meer en meer geneigd ons terug te trekken in onszelf (de Rousseau oplossing), want de wereld wordt vreemd en meer en meer bedreigend. (migratie, aanslagen, wegvallen van de communicatie van mens tot mens, ...)Er staat zoveel in dit kleine boekje van zo een 133 blz dat het allemaal erg veel wordt om hier neer te typen... maar een leuke zin wil ik u niet onthouden: "Wie van zijn leven een eigen leven wil maken, moet het punt kennen waar hij ophoudt zich te laten formateren en informeren" (cit. p. 133)Boek is van uitgeverij Atlas- ISBN 90-450-1136-0 * titel: Hoeveel globalisering verdraagt de mens? *